સમાચાર અને સમાજ, કુદરત
આફ્રિકન ભેંસ: વર્ણન, જાતો
આફ્રિકન ભેંસો આફ્રિકામાં સૌથી ખતરનાક પ્રાણીઓની યાદીમાં છે . પ્રથમ નજરમાં, આ પ્રાણીઓ સંપૂર્ણપણે હાનિકારક છે, પરંતુ જો તમે આંકડા જોયા પછી, આફ્રિકન મહાસાગર પર ભેંસની ખામી દ્વારા તમામ હત્યારાત્મક બિલાડીઓને સંયુક્ત કરતાં વધુ લોકોના મૃત્યુ થયા. આ સૂચિમાં, ભેંસો હીપપો અને નાઇલ મગરોથી બીજા ક્રમે છે.
બ્લેક આફ્રિકન બફેલો: વર્ણન
બફ્લો ખૂબ મોટી છે, મશકો પર તેમની વૃદ્ધિ 3 થી 3.5 મીટરની શરીરની લંબાઈથી 1.5-1.8 મીટર સુધી પહોંચે છે. પૂંછડી લગભગ 80-100 સે.મી. લાંબી છે.શહેરી સ્થિર છે, પગ ટૂંકા અને મજબૂત છે, માથું હંમેશાં ઘટાડી શકાય છે, કારણ કે તે પાછળની સીધી રેખા નીચે છે.
કોટનો રંગ ભેંસની પેટાજાતિઓ પર આધાર રાખે છે. આ જીનસના દક્ષિણ આફ્રિકન પ્રતિનિધિઓ પાસે કાળા રંગ હોય છે, કારણ કે તે વધે છે, તે ડાર્ક બ્રાઉન બદલાય છે. ઓલ્ડ પ્રાણીઓ આંખો હેઠળ સફેદ વર્તુળો પર ધ્યાન કેન્દ્રિત છે. સ્ત્રીઓ રંગ ઘેરા બદામી છે. આ પ્રાણીઓને આ જાતિઓમાં સૌથી મોટો ગણવામાં આવે છે, તેઓ કેપ ભેંસો પણ કહેવાય છે. અન્ય પેટાજાતિ નાના કદ અને લાલ રંગના-ભુરા વાળમાં અલગ પડે છે. ખંડના કેન્દ્રિય રહેવાસીઓ સંપૂર્ણપણે કાળા છે.
આફ્રિકન ભેંસના શિંગડા વિશેષ ધ્યાન આપે છે, તેઓ ખૂબ જ અસામાન્ય છે. ખૂબ આધાર પર - જોડાયેલા અને નક્કર અસ્થિ ઢાલનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે એક શોટને પણ ટકી શકે છે, કારણ કે બુલેટ તેનાથી સહેલાઈથી બાઉન્સ કરશે. શિંગડાનું આકાર બદલે વિશિષ્ટ અને સુંદર છે. જમીન પરથી તેઓ નીચે અને બાજુઓ તરફ જાય છે, પછી એક સરળ વળાંક કરો અને વધે છે. શિંગડાની ટીપ્સ વચ્ચેનો અંતર લગભગ એક મીટર છે. સ્ત્રીઓમાં, તેઓ ખૂબ નાની છે અને એકબીજા સાથે જોડાયેલા નથી.
આવાસ
આફ્રિકન ભેંસો પોલરોહાઈડ્સના પરિવારની છે અને પાંચ પેટાજાતિ બનાવે છે. આ પ્રાણીઓ ખુલ્લા સવાનાહ અને ગાઢ જંગલોમાં રહે છે. પર્વતોમાં 3000 મીટર જેટલી ઊંચાઈ પણ હોઈ શકે છે. પરંતુ જો આપણે મુખ્ય વસવાટ વિસ્તારને ધ્યાનમાં લઈએ તો ભેંસની સૌથી વધુ સાંદ્રતા સવાનામાં જોવા મળે છે, જ્યાં ઘાસવાળી જમીન અને પાણી. આફ્રિકાની વિશાળતામાં ભેંસના ઘણાં ટોળાં બે સદી પહેલા ચરાઈ ગયા હતા, હવે તેમની વસ્તીમાં ઘટાડો થયો છે. માણસો દ્વારા પ્રાણીઓ સુરક્ષિત છે, અનામત અને સંરક્ષિત વિસ્તારોમાં રહે છે.
જંગલી જીવનશૈલી
આફ્રિકન ભેંસો મોટી ટોળાંઓમાં રહે છે, જે સંખ્યામાં સો જેટલાં પ્રાણીઓ છે. આવા વિશાળ પરિવારમાં નર, માદા અને બચ્ચાનો સમાવેશ થાય છે. લૈંગિક રીતે પરિપક્વ ભેંસો પોતાને પોતાના મૂળ ઘેટાના ટોળાંમાંથી અલગ કર્યા પછી, પોતપોતાની પોતાની રચના કરી શકે છે. વૃદ્ધ પુરુષો ખૂબ જ અનિષ્ટ અને હાનિકારક બની જાય છે, વૃંદના 10-12 વર્ષ પછી, તેઓ ઘણીવાર અલગ અને જીવનની એક માત્ર રીત તરફ દોરી જાય છે.
પાણી વિના, શિંગડાવાળું ઉદાર પુરુષો લાંબા સમય સુધી ટકી શકતા નથી, તેથી તેઓ પાણીના ટુકડાથી દૂર ન જાય. એક પુખ્ત ભેંસ પચાસ લિટર પાણી સુધી પીઈ શકે છે. તેઓ વનસ્પતિ ખોરાક પર ખોરાક લે છે, તેમનો મુખ્ય ખોરાક ફાઇબર સમૃદ્ધ ઘાસ છે તેઓ રાત્રે ચરાઈ જાય છે, તેઓ દિવસના સમયમાં ઝાડાની સૂર્ય હેઠળ છાંયડામાં રહેવાનું પસંદ કરે છે. કોઈ પણ સંજોગોમાં, અને કોઈપણ સમયે, ભેંસનું ટોળું કચેરીના અધિકારીઓને છતી કરે છે, જેથી નજીકના ખતરામાં, પ્રાણીઓ સંરક્ષણ કે છટકી શકે છે
આફ્રિકન બોગાટાઈર્સ 55-60 કિ.મી. / કલાક સુધી ઝડપે પહોંચી શકે છે તરવૈયાઓ પણ સારી છે, ફક્ત તેઓ તરીને ગમતું નથી, તેઓ પાણીમાં ઓછા વિશ્વાસ અનુભવે છે. પોતાની જાતને બચાવવી અને દુશ્મનો પર હુમલો કરવો, વૃદ્ધ પુરુષો અર્ધવર્તુળા બનાવે છે, તેમની પીઠ પાછળ યુવાન પ્રાણીઓ છે.
પ્રજનન
ભેંસની સંવર્ધન સીઝન વસંત મહિના પર પડે છે. પુરૂષો તૈયાર-થી-સ્ત્રી માદા માટે લડવા, મજબૂત જીત "માણસો" સામે લડવું નહીં, પોતાને હાંસી ઉડાવે છે , પણ શિંગડાના ટુકડા મજબૂત હડતાળમાંથી ઉડી જાય છે . તેથી એક સ્ત્રી માટે યુવાન અને ખૂબ જૂના અરજદારો લગભગ જીતવા માટે મેનેજ કરી શકતા નથી.
10-11 મહિના પછી, નવો લગ્નનો સમયગાળો પૂરો થતાં પહેલાં, માદા સ્ત્રીઓને સ્વસ્થતાપૂર્વક સંતાન પેદા કરવા માટે અલાયદું સ્થાનો માં ટોળા છોડી દે છે.
માતાનું જન્મ થયા પછી, વાછરડું, કાળજીપૂર્વક ચાટવામાં આવે છે, માતાના ટોળામાં જાય તે પછી 15-20 મિનિટ પછી. નવજાત ભેંસના બાળકને કૉલ કરવો મુશ્કેલ છે, કારણ કે તે લગભગ 50 કિલોગ્રામ વજનના પ્રકાશમાં દેખાય છે. આ ગોળાઓના યુવાનો ઝડપથી વૃદ્ધિ પામે છે અને વજનમાં વધારો કરે છે, જીવનના પ્રથમ 30 દિવસ સિકર દરરોજ 5 લિટર દૂધ પીવે છે. બીજા મહિનામાં, યુવાન લોકો ઘાસ ચપટીને શરૂ કરે છે, પરંતુ વાછરડાંનું દૂધ છ મહિનાની ઉંમર સુધી નશામાં છે.
આફ્રિકન પાઇગ્મી ભેંસ
આ જાજરમાન પ્રાણીઓ વિશે વાત કરી, હું એક જાતિ આફ્રિકન ભેંસ જેવી પ્રજાતિ વિશે વાત કરવા માંગું છું. અમે અન્ય નામ પણ જાણીએ છીએ - એક લાલ અથવા વન મિની ભેંસ. તે સર્વ પ્રકારના નાના છે.
ઘાસના મેદાનોમાં છુપાયેલા પર એક મીટર કરતાં થોડી વધુ વૃદ્ધિ સાથે, જીનસ એક દ્વાર્ફ પ્રતિનિધિ આશરે વજન 250-280 કિલો. લાલ રંગના પ્રાણીઓના ઊન, આને લીધે તેઓનું બીજું નામ - લાલ કાનની નજીકમાં રુંવાટીવાળું ફર બનેલું નોંધપાત્ર પીંછું છે. મિની ભેંસના શિંગડાને દિગ્દર્શિત કરવામાં આવે છે. તેમના માટે સૌથી ભયંકર કુદરતી દુશ્મન ચિત્તા છે
ભેંસ જીવન વિશે રસપ્રદ તથ્યો
આફ્રિકન ભેંસો શક્તિ અને જંગલી છિદ્રિત સવાન્નાહને મૂર્તિમંત કરે છે. તેઓ, શક્તિશાળી મૂર્તિઓની જેમ, આફ્રિકાના વિશાળ વિસ્તારોમાં ભટકતા, પ્રશંસા અને માન આપતા. છેવટે, આ પ્રાણીઓ, કેટલાક લોકોથી વિપરીત, તેમના સાથી આદિવાસીઓને મુશ્કેલીમાં ક્યારેય નહીં છોડે. ભોગ બનેલા લોકોની સહાય કરવા માટે, તેઓ પણ સિંહથી ડરતા નથી. ભેંસના જીવનમાંથી કેટલીક વધુ રસપ્રદ વિગતો ધ્યાનમાં લો.
• દુશ્મન પર હુમલો કરવા, ભેંસ શસ્ત્રને શસ્ત્ર તરીકે ઉપયોગ કરે છે, જે સરળતાથી વિશાળ સિંહને પેટમાં ખોલી શકે છે. દુશ્મન જમીન પર હરાવ્યો પછી, એક શક્તિશાળી પ્રાણી ભોગ બનનારને 1-2 કલાક સુધી કચડી નાખશે, જ્યાં સુધી એક ઘન લોહીનું સ્થાન જ નહીં.
• માદા ભેંસ તેના જીવનના ખર્ચમાં પણ બચ્ચાને રક્ષણ આપે છે. જો શિકારી દ્વારા નાની વાછરડાને ધમકી આપવામાં આવે છે, તો તેના સંરક્ષણ સમયે તરત જ સમગ્ર ઘેટાને ઢાંકી દે છે, જે જૂના વિશાળ નરની આગેવાની હેઠળ છે.
• આફ્રિકન ભેંસને નાના પરોપજીવીઓથી ખૂબ જ પીડા થાય છે, જેમાં લોહી ચડાવતો હોય છે. પ્રાણીઓનો જાડા છુપા તેમને જીવાત અને ગૅડિલીઝથી બચાવે નહીં. જેમ કે મુશ્કેલી પક્ષીઓ સાથે તેમને મદદ, જે voloklyuyami, અથવા ભેંસ કહેવામાં આવે છે. પીછાઓ પ્રાણીઓના પીઠ પર પતાવટ કરે છે અને બધા પરોપજીવીઓને બહાર કાઢે છે.
Similar articles
Trending Now